Het Spanje dat bijna niemand kent.
Denk jij dat Spanje overal hetzelfde is. Vol toeristen, vol drukte, vol Engels sprekende obers. Dan ken je Extremadura nog niet. Groene heuvels vol kurkeiken. Ooievaars op elke kerktoren. Steden als Cáceres, Trujillo en Mérida vol geschiedenis en zonder rijen buitenlanders. Dit is het échte Spanje. Rustig, warm en puur.
En het mooiste zit niet in de gebouwen. Het zit in de mensen.
Zo doen Spanjaarden dat
Kom je hier wonen, dan merk je snel dat het hier anders werkt. Voor mij persoonlijk beter en anders. En zodra jij het doorhebt, wordt alles zoveel makkelijker. En ik hou er gewoon van als mensen er voor elkaar zijn. Tijd nemen voor elkaar en niet de agenda trekken en eens over een week of vier kunnen afspreken.
Spaanse gewoonten
Na 11 jaar echt ertussen wonen merk ik aan mezelf dat ik allerlei gewoonten overneem. Gewoon omdat ze lief zijn. Bijvoorbeeld mijn schoonzus kwam net thuis na een operatie.
Normaal ga je als familie mee naar de operatie. Ook dat vond ik een vreemde gewoonte. Maar ik kijk er nu anders tegenaan. Het is bezorgdheid en liefde. Maar ik ging die keer niet mee met mijn schoonzus, want ´s nachts waren we al bezig geweest met de buurman die om 3 uur ´s nachts in paniek aanklopte. 112 hebben we opgeroepen en dan help je die man natuurlijk, je belt de naaste familie en wacht op de ambulance.
Maar als iemand net weer thuis is na een operatie dan ga je langs. Met koekjes en een pak zumo onder je arm. Ik ging langs de bakker en vroeg: ¨welke koekjes vindt mijn schoonzus lekker?¨ En dat is ook het leuke van een klein Spaans dorp. Iedereen kent elkaar, dus ik kreeg de juiste koekjes mee.
We hebben nog zo´n winkeltje in het dorp met leuke hebbedingetjes, kleding, maar ook een klein supermarktje zit erin. Daar kun je gerust heen gaan en je vraagt aan Paqui, ik zoek een cadeautje voor bijvoorbeeld een vriendin uit het dorp. Dan weet zij precies aan te wijzen wat die persoon leuk vindt. Heel handig.
Maar langsgaan na een operatie daar vraagt niemand om. Iedereen doet het gewoon. Zo zorgen ze hier voor elkaar. Een buurvrouw die vraagt hoe het met je moeder gaat. En dat ook echt meent. Of ze komen even een meloen brengen, omdat je ook weer iets aan een kleinkind hebt gegeven of zo. Als je iets geeft komt er altijd iets weer terug. Ook al wil je dat helemaal niet. Zo werkt het in een klein Spaans dorpje
Recht voor zijn raap
Spanjaarden zijn direct in hun warmte en indirect in hun nee. Wij Nederlanders zeggen recht voor zijn raap wat we denken. Een Spanjaard kiest liever de zachte weg. Een afspraak wordt niet afgezegd, hij schuift gewoon op. Ja betekent soms eigenlijk misschien.
Even wennen als je gewend bent aan onze botte directheid. Maar zodra jij die taal onder de taal leert lezen, wordt het juist grappig. En heel gezellig. Ik merk aan mezelf dat ik de laatste jaren vaker eerst even nadenk voordat ik weer mijn ongezouten mening eruit gooi. Soms moet je een vraag echt even verpakken in een verhaal.
Bijvoorbeeld, en dit is echt al jaren geleden. Ik zag een stokoude man lopen in een nabij gelegen dorpje. Wij hadden net een wandeling gemaakt in de bergen en ik dacht dat ik daar schuilplaatsen zag. Dus toen we weer terug waren in het dorp wilde ik superlomp en heel direct een vraag stellen over die schuilplaatsen of dat misschien uit de tijd van Franco kwam of zo?
Nou dat was natuurlijk superstom van mij, want die oude man keek me aan met een argwanende blik, van wie ben jij om zo direct deze vraag te stellen? Ben je een spion of zo? Het verleden ligt natuurlijk ontzettend gevoelig en deze oude mensen hebben echt vreselijke dingen meegemaakt, bedacht ik later. Echt ik kon mezelf wel voor mijn kop slaan. Hoe kon ik nou zo direct vragen naar de schuilplaatsen in de bergen.
Dus hij antwoordde nee hoor dat zijn helemaal geen schuilplaatsen en strompelde gauw weer door met z´n stok. Dat was even een leerlesje voor mij, maar ik ben nieuwsgierig dus ik ga het nog eens proberen, maar dan met mijn vriend Lorenzo, bijnaam: ¨el Gallo¨ van 86 jaar hier in het dorp. Wordt vervolgd hoop ik.
Een ander soort klok
Hier leeft men op het ritme van de dag, niet op het ritme van de agenda. Een kopje koffie duurt een uur, want je bent er om te praten. De siësta is geen luiheid, gewoon logisch als het buiten heet is. En een etentje dat om tien uur begint, eindigt soms pas bij zonsopgang.
Voelt in het begin misschien traag. Is het niet. Het is een cadeau. Je leert hier vanzelf wat ontspannen echt betekent. Genieten van het moment zelf, in plaats van altijd al bezig zijn met het volgende.
Jij hoort erbij
En daarom is de taal spreken zo krachtig. Spreek jij een paar woorden Spaans, dan verandert er meteen iets. Mensen glimlachen anders naar je. Je wordt uitgenodigd voor de koffie op het plein, voor het dorpsfeest, voor het echte leven zelf. Perfect hoeft het niet te zijn. Gewoon beginnen is al genoeg.
Extremadura laat precies zien wat heel Spanje in de kern is. Warm, rustig en gericht op elkaar. Woon jij hier, of droom jij ervan, dan is de taal jouw sleutel. En dat is altijd zo als je tussen de Spanjaarden woont.
Wij helpen je daar snel en moeiteloos bij, met de unieke versnelde Supergoed Spaans Methode. In 8 weken spreek en versta je Spaans, gewoon stap voor stap. Geen buitenstaander meer. Gewoon erbij horen. En dat gaat je lukken.
Hasta la próxima,
Cintha
