arrow_drop_up arrow_drop_down

Spanjaarden zijn goed in volproppen

Dat alles om eten draait bij Spanjaarden dat wisten we. Maar dat je ook zo volgepropt wordt na een ziekenhuisopname dat was nog nieuw voor mij.
 

Spaans (vr)eten

Iedereen komt langs, de buurvrouwen, ooms, tantes, nichten, zussen, broers, elke dag m’n schoonmoeder, vrienden even kijken bij de ‘patient’ en je wilt niet weten wat ze meenemen.
 
Koekjes, bonbons, taartjes, bananen, toetjes, allerlei soorten zumos de naranja, de melocotón, de piña, een kilo lomo. M’n koelkast puilt uit en voor de komende weken hebben we zat.
 
Pfff zit je in het gips krijg je gelijk nog meer kilo’s erbij. Cadeautje van alle mensen die jou zo lief vinden haha. Als ze nou een jamón meenemen, die kwamen we gisteren ook nog tegen.
 

Naar de Spaanse kaasboerderij

We gingen ‘even’ kaas halen, van die zelfgemaakte schapenkaas. Authentiek met zo’n sterke smaak. Dus we moesten naar Trujillo rijden (55 km) een geweldige stad die we ook altijd bezoeken met onze Spaans in de Praktijk Rondreis door Extremadura.
 
Over lege wegen scheurden we naar de schapenboerderij. We kwamen aan bij een stokoude boerderij. Geen pad, maar kuilen en bagger waar we overheen moesten. Overal oude zooi. De boer die de schapenkaas maakt moest nog even opgezocht worden.
 

Vieze varkentjes

De zoon nam ons alvast mee naar de varkentjes, want ook daar doen ze in. Echt zo schattig. van superkleine biggetjes tot van die grote zwarte varkens. Ik vind ze om op te eten. Hahaha.
 
Vervolgens mochten we ons kazen zelf kiezen uit van die oude kratten in een donkere schuur. Echt zo leuk. Gelijk een leuk adresje waar we met onze rondreis maar even langs moeten gaan.
 
Ga je ook mee? We hebben slechts 14 plekken eind april als het hier heerlijk weer is en prachtig groen.
 
 

Un beso Cintha