Ik weet nog wel toen ik net in Extremadura woonde en ik ging alleen aan een tafeltje zitten. Kom erbij zeiden de meiden uit het dorp. Ik was verbaasd, maar voelde me toch zo goed. Wat ontzettend lief, dit is dus echt het Spaanse dorpsleven.
In Spanje ben je nooit alleen
Je bent nooit alleen. Natuurlijk moet je wel zorgen dat je de taal spreekt. En dat hoeft helemaal niet perfect. De ober komt even praten. Iemand vraagt waar je vandaan komt en of het smaakt. En voor je het weet zit je midden in een gesprek, met alleen een bordje tapas tussen jou en een nieuwe vriend.
Zo werkt dat hier gewoon.
En eten is in Spanje nooit zomaar eten. Het is een reden om samen te zijn. Een excuus om te kletsen. Een moment om lekker de tijd te nemen, met de mensen om je heen of gewoon met jezelf.
Familie en eten, dat zijn hier twee handen op één buik
In Extremadura, en eigenlijk overal in Spanje, draait het leven om de tafel. Op zondag schuift de hele familie aan. Opa, oma, de kinderen, de buurman die toevallig ook langskomt. Er wordt uren gegeten, gepraat, gelachen. Niemand kijkt op de klok. Het eten is het excuus, maar het samenzijn is het echte cadeau.
En dat voel je overal terug! Vraag een Spanjaard naar zijn jeugd en hij begint over de keuken van zijn oma. Vraag naar een feestdag en je hoort welke zoetigheden en andere specialiteiten daarbij horen. Eten is hier geen bijzaak. Het is de rode draad door alles heen.
Wat ga je eten vandaag?
Mijn schoonmoeder kwam altijd ´s ochtends even 2 minuten bij ons kijken, toen we 11 jaar geleden net in het dorp woonden. En wat ga je eten vandaag vroeg ze als eerste? Meestal keek ik haar een beetje glazig aan. Geen idee, dan moet ik even kijken wat ik in de koelkast heb. Spaanse vrouwen niet, die weten de hele week al wat er op tafel komt. Zowel ´s middags als ´s avonds.
Wat eet jij vandaag?
En nog steeds is het zo hoor, als ik ´s morgens ga wandelen met de honden en met Mari, mijn vriendin dan vertelt ze altijd wat ze die dag gaat maken. Eten is nou eenmaal erg belangrijk in het Spaanse leven. Ik loop wel eens met een boterham over straat, nou dat vinden ze toch raar. Voor het eten neem je de tijd, lekker zitten en genieten. En gelijk hebben ze.
Een ¨Nederlands¨ ontbijt?
Als mensen vragen waar ik vandaan kom dan hoor je vaak. Ik ben ook in Amsterdam geweest en ik vond het geweldig en gelijk daar achteraan komt, maar het eten was niet lekker hoor.
Of vorige week stond ik even te praten met 2 schilders en één zei, jullie hebben echt een raar ontbijt hoor in Nederland. Oh echt? Wat heb je gegeten dan? En hij zei, eieren, bacon en worstjes. Hé joh, zeg ik en zeker ook bonen erbij? Ja haha, wat een slecht ontbijt. Ik zeg dat is geen Nederlands ontbijt dat is een Engels ontbijt. En zo zie je hoe onze reputatie naar de knoppen wordt geholpen. Haha.
Desayunar en España
Maar ik moet wel toegeven dat ik het altijd heerlijk vind om in Spanje te ontbijten. En de tapas vind ik ook top. De keuken van mijn schoonmoeder is mega uitgebreid, ik kan 3 weken bij haar eten en elke dag andere maaltijden krijgen. Nou dat vind ik knap, maar ja ik ben dan ook geen keukenprinses. En zeker geen Spaanse.
Waarom vraagt iedereen altijd wat je hebt gegeten
Heb jij dit ook weleens gehad? Je komt terug van een prachtige reis. Je hebt adembenemende plekken gezien, bijzondere mensen ontmoet, het avontuur van je leven gehad. En het eerste wat iemand vraagt is: en, wat heb je gegeten daar?
Toen wij terugkwamen uit Tanzania was dat precies wat er gebeurde. We hadden leeuwen gezien, de savanne, zonsondergangen om nooit te vergeten. En de eerste vraag was hoe het eten was? Gevolgd door, heel serieus, of we nog wat gevangen hadden?
Ik moest er zo om lachen! Maar eigenlijk snap ik het helemaal. Eten is voor veel mensen dé manier om een verhaal invoelbaar te maken. Iedereen kan zich er iets bij voorstellen. Een zonsondergang is mooi, maar een bord vers gevangen vis met een koud glas wijn erbij, dat proef je bijna mee.
In Spanje is dat nog sterker. Daar is eten niet de bijzaak van het verhaal. Het is het verhaal.
En dus geniet jij gewoon, ook alleen
Dus als jij in Extremadura aan een tafeltje zit, met een bordje lokale kaas of wat plakjes jamón voor je neus, dan hoort dat er helemaal bij. Jij bent onderdeel van iets groters. Van een cultuur waarin eten verbindt, waar je ook vandaan komt en met wie je ook aan tafel zit.
En misschien is dat wel precies waarom zoveel mensen verliefd worden op Spanje. Het is een land dat je uitnodigt om te genieten. Om de tijd te nemen. Om te proeven, te praten en gewoon lekker te zijn wie je bent.
Dus de volgende keer dat iemand je vraagt hoe je vakantie was, en je begint vanzelf over het eten, weet dan dat jij niet de enige bent. Zo werkt dat gewoon in Spanje. En stap voor stap, woordje voor woordje, mag jij die heerlijke wereld straks helemaal zelf ontdekken.
www.supergoedspaansleren.nl/cursussen-overzicht want een taal leren kan ook heel snel, makkelijk en moeiteloos. Al 10 jaar een succes voor iedereen die zelfstandig wil zijn in het dagelijkse leven. En wilt genieten van absolute vrijheid, want de taal heb je daarvoor nodig.
Un beso,
Cintha
info@supergoedspaansleren.nl je krijgt altijd antwoord van mij, want de lijntjes zijn superkort zodat ik iedereen kan helpen naar dit Spaanse leven.
