Laatst las ik een verhaal in Spanje Vandaag dat me raakte. Het ging over iemand die al jaren in Spanje woont. Perfect Spaans. Grammatica helemaal op orde. En toch voelde die persoon zich niet thuis. Niet geïntegreerd. Alsof er iets ontbrak.
Ik moest er lang over nadenken. Want ik snap het gevoel. En tegelijk ben ik het er niet mee eens. Integreren gaat niet om perfect Spaans. Het gaat om iets anders. Iets veel warmers.
Wat integreren voor mij betekent
Ik woon nu jaren in Spanje. En mijn Spaans zal nooit perfect zijn. En zeker heb ik een accent, en dat is volledig logisch en een wetenschappelijk bewezen feit. Als ik Spaans spreek dan heb ik geen tijd om na te denken. Ik gooi er gewoon van alles uit. Soms klopt er iets niet. Soms gebruik ik een ´oud´ Spaans woord. Of als ik niet op een woord kan komen dan omschrijf ik het gewoon.
Dat ding waar je eten in doet en dan wordt het warm.
De buren snappen precies wat ik bedoel. Ze lachen. Ze vullen het woord voor me aan. En dan gaan we gewoon verder met het gesprek.
Soms vraag ik het gewoon hardop. Hoe zeg je dat ook alweer? En dan legt iemand het me uit. Vriendelijk. Geduldig. Zonder oordeel.
Dat is integreren.
Perfectie is niet de sleutel
Ik denk dat we allemaal denken dat we eerst perfect moeten zijn voordat we mogen meedoen. Eerst de grammatica onder de knie. Eerst alle werkwoordstijden. Eerst duizend woorden uit je hoofd leren. En dan pas mag je een gesprek beginnen.
Maar zo werkt het niet.
Je energie is belangrijker dan je grammatica. Je vriendelijkheid opent meer deuren dan de perfecte subjuntivo. Als je lacht, als je open staat, als je durft te hakkelen en te stuntelen in het Spaans, dan voelen mensen dat. Ze voelen dat je moeite doet. Ze voelen dat je erbij wil horen. En dat is precies wat ze terugvoeren.
De vrouw bij de groentekraam op de markt. De buurman die zijn hond uitlaat. De dokter in de wachtkamer. Zij verwachten geen perfect Spaans van je. Ze verwachten een glimlach. Een poging. Een beetje humor als het even niet lukt.
Onhandig mag
Je mag volledig onhandig zijn in het Spaans. Echt waar. Zolang je het maar spreekt.
In 1996 merkte ik het al, ik werd aangevallen door mijn schoonzus, verbaal bedoel ik dan. En dan moet je direct reageren. Toen sprak ik nog helemaal geen woord Spaans. Maar dat was wel de trigger voor mij waardoor ik dacht, laat mij Spaans spreken en wel volgende week al.
Ik heb ook weleens de verkeerde tijd gebruikt in een zin en per ongeluk gezegd dat ik gisteren ga zwemmen. Niemand viel erover. Ze snapten precies wat ik bedoelde en we gingen door.
Ik heb weleens een woord verzonnen dat helemaal niet bestaat. Iets als een mix tussen Spaans en Nederlands dat toevallig ergens tussenin klonk. En ja, dan lachen mensen. Maar niet om mij. Met mij. En dat voelt fijn.
Dat is het mooie aan Spanje. De mensen hier oordelen niet over je grammatica. Ze zijn zelf ook niet foutloos in Spaans spreken en zeker niet in schrijven. Ze oordelen over je houding. Kom je binnen met een glimlach. Doe je moeite. Praat je mee, ook al is het niet vloeiend. Dan hoor je erbij.
Perfectionisme loslaten
Ik geloof heilig in gewoon doen. Niet wachten tot je alles kan. Niet wachten tot je duizend woorden kent. Niet wachten tot je zin helemaal klopt voordat je hem uitspreekt.
Gewoon springen. Gewoon praten. Gewoon fouten maken en lachen om jezelf.
Dat is precies hoe ik mijn Versnelde Supergoed Spaans Methode heb opgebouwd. Kleine praktische stapjes. Geen overbodige grammatica. Alleen echte Spaanse situaties die je ook echt tegenkomt in het dagelijkse leven. Bij de dokter. Bij de buren. In het restaurant. Situaties waar je gewoon moet kunnen zeggen wat je bedoelt, ook al is het niet perfect.
Want dat is waar het om gaat. Kunnen zeggen wat je bedoelt. Ook al mis je een woord. Ook al klopt de tijd niet. Ook al klink je een beetje onhandig.
Terug naar dat verhaal in Spanje Vandaag
Ik denk dat die persoon uit het verhaal misschien iets anders miste dan perfect Spaans. Misschien miste die persoon de moed om onhandig te zijn. De moed om fouten te maken zonder zich te schamen. De moed om te vragen wat een woord betekent in plaats van perfect stil te blijven staan tot het goede woord kwam.
Integreren is niet iets wat je bereikt met een perfecte woordenschat. Integreren gebeurt in de kleine momenten. Het praatje bij de bakker. De grap met de buurvrouw. Het gesprekje in de wachtkamer waar je woorden zoekt en de ander je helpt.
Dat zijn de momenten waar Spanje voor je opengaat. Stap voor stap. Zonder dat je het perfect hoeft te doen.
Jouw stap
Dus als jij droomt van een leven in Spanje. Als jij droomt van zelfstandig kunnen regelen wat je wil regelen, in het Spaans. Laat die droom van perfect Spaans dan gewoon los.
Je hoeft niet perfect te zijn. Je hoeft alleen maar te beginnen. Met kleine stapjes. Met een beetje moed. Met een glimlach als je een woord niet weet.
Zo gaat die geweldige Spaanse wereld voor je open. Stukje bij beetje. En voor je het weet spreek je mee, lach je mee, en hoor je erbij.
Precies zoals het hoort.
Un beso, Cintha
NIEUW: Over 20 minuten al een klein gesprekje voeren in het Spaans krijg je van mij met de Gratis Spaanse Lessen: www.supergoedspaansleren.nl/gratis-spaanse-lessen
